Terwijl in Vlaanderen meer dan 75% een eerste vaccinatie tegen SARSCOV-II gingen halen, is er op internet een enorme anti-vax hetze ontstaan.
De antivaxers geloven niet dat het vaccin tegen SARSCOV-II werkt, in het minst extreme geval. Vaak is het echter sterker: men gelooft dat het vaccin de oorzaak is van heel wat toegenomen ziektes en mortaliteit die nog steeds wordt vastgesteld in de samenleving (zie bespreking mogelijke oorzaken over toename mortaliteit) in het jaar 2022.
Waar komt dit vandaan?
Het zou logisch zijn dat iemand die antivaxin is, geen niet meer inschrijft om een vaccin te verkrijgen en er dus ook geen ontvangt.
Vervolgens kan hij de andere geboden protectieve maatregelen nemen, om zichzelf en de mensen waarmee hij in contact komt maximaal te beschermen. Zodat hij het virus niet verder verspreidt.
Die andere maatregelen zijn er: men kan mondmaskers dragen, men kan zijn sociale contacten beperken of de verspreiding ervan in de tijd vergroten. Pragmatisch voorbeeld: een week tussen afspraken laten van hoogrisico virusdragende personen (zoals kinderen) en het afspreken met ouderen of kwetsbare anderen.
Men kan zelftesten doen en voorleggen en dit ook van anderen vragen, alvorens men deelneemt aan sociale contacten. Men kan voornamelijk afspreken in open lucht of met voldoende luchtverversing aanwezig, bv. door een ruit te openen of een dampkap of luchtreiniger die voldoende filtert om virusdeeltjes te verwijderen aan te zetten.
Doch, al deze voorzorgsmaatregelen nemen antivaxers vaak niet. Nochtans vormen zijn een prima alternatief met mogelijk een gelijkaardig resultaat als een vaccin nl het beperken van de kans op het krijgen van een virus, het zwaar ziek worden door de ziekte covid19 en het doorgeven van het virus.
In de praktijk stellen we vast, dat zij die met argumenten als lichamelijke integriteit strijden voor hun lijfbehoud, evenmin maatregelen nemen die de fysieke integriteit geheel niet schaden.
Dit zou echter perfect rationeel zijn. De overheid zegt bv. ik adviseer het vaccin. Wenst u dit om religieuze – of welke reden dan ook, niet te nemen, dan is er hier een lijst van zaken die u kan doen om uw medemens en uwzelf toch te bescermen.
Die keuze maakt de antivaxer echter niet.
Integendeel. De antivaxer of zogenaamde wappie blijkt niet enkel niet het vaccin te wensen. Als men er verder op ingaat blijkt er een gedachtensysteem achter te zitten dat veel uitgebreider is dan het enkel en alleen niet wensen van het vaccin.
Men wil geen vaccin, maar men wil evenmin een mondmasker dragen. Evenmin wenst men zijn handen te ontsmetten.
In een meer ernstiger graad blijkt dat men helemaal niet gelooft dat het vaccin de kans op morbiditeit en mortaliteit doet afnemen. In tegendeel, men gelooft dat het vaccin net de morbiditeit en mortaliteit aan andere oorzaken, doen toenemen.
Het kan nog extremer: men gelooft dat ofwel het virus geen toeval is, of het virus misbruikt wordt als excuus om ons met vaccins te prikken die ziekmakend of dodelijk zouden zijn (op termijn). Dit gaat vaak gepaard met een overtuiging dat men de populatie wenst te controleren. Het bewijs daarvan ziet men in de maatregelen tijdens de lockdowns, die uiteraard in essentie omschreven kunnen worden als vrijheidsbeperkend. Dat is ook exact hetgeen nodig is en al van oudsher de modus operandi, om virusuitbraken die besmettelijk zijn, efficiënt en effectief in te dammen.
De volgende stap is zo mogelijk nog vreemder, in het gedragsrepertoirium van de antivaxer, voor een buitenstaander die ernaar kijkt:
Men beschuldigt de mensen die zich laten vaccineren tegen bescherming van SARSCOVII ervan naïef, idioot, dom, … te zijn. Maar vooral ook bang, zo bang voor een virus dat men zich gewillig tot proefkonijn laat misbruiken door de big pharma.
Zodoende is men een klimaat bekomen waarin mensen die zichzelf en/of hun naasten, wensen te beschermen tegen het virus, wegzet als angsthazen. Als het ware de collaborateurs van deze tijd, die niet doorhebben hoe ze bij de neus worden genomen door de overheid. Maar die uit pure angst voor het virus en zijn gevolgen, zich gedwee laten vaccineren.
Reeds voordat het vaccin werd toegediend, was er ook al onverklaarbare oversterfte. Of beter: oversterfte die niet aan covid te wijten was. Er was in de loop van 2020 reeds duidelijk dat covid tot lange termijn schade leidde en tot ongeziene ziekteverschijnselen m.n. met betrekking tot bloedstolling, vasculaire schade, neurologische schade, cardiovasculaire schade en uiteraard schade aan het respiratoir systeem.
Naarmate de tijd vordert, wordt dit niet enkel bevestigd, maar weten we ook meer over de mogelijke mechanismes langswaar covid19 zijn verwoestend traject door het lichaam aflegt, dat soms tot zeer onverwachte resultaten leidt bij voordien gezonde mensen.
Waar waren de antivaxers toen om te beweren dat covid19 nep was, en een verzinsel om ons allemaal te laten vaccineren met iets dat mogelijk al het bovenstaande teweeg kon brengen?
Wat is er hier eigenlijk aan de hand?
En wat verklaart het irrationele gedrag van de antivaxer? Dat iemand niet van spuiten houdt die pijnlijk zijn en enkele dagen aanleiding geven tot ongemak, bij sommige mensen zelfs tot het ervaren van ziektesymptomen, is zeker begrijpelijk.
Zèlfs ondanks dat het duidelijk is wat op het spel staat, herinner u de beelden uit Noord-Italië en hetgeen er korter bij huis gebeurde in rusthuizen: een gebrek aan zorgmensen en middelen, waardoor niet iedereen de nodige zorg kon krijgen en oversterfte het gevolg was. Onder mensen die lijden aan covid19, maar tevens onder zij die noodlottig genoeg net op dat moment een appendicitis, een opkomende kanker, een verkeersongeval, … overkwamen. De zorg zat immers aan zijn limieten van hoeveel mensen het tegelijkertijd (kwalitatieve en gepaste) zorg kon bieden.
Waarom houdt men dan geen rekening met alternatieven?
De waarheid is logisch, onthutsend maar ook simpel.
Een mens heeft het voor zijn mentale gezondheid heel erg nodig, dat hij het idee heeft om controle te hebben over de situatie. Dit noemen we de locus of control. Ligt die controle niet bij de mens, lijdt dit tot enorme stress, die zich vaak uit in fysieke klachten.
Niet elke mens, zelfs eerder weinig mensen, zijn bestand tegen dit niveau van stress waarbij de controle uit handen ligt. Het virus is onzichtbaar. Of we het krijgen of niet, is eigenlijk een toevalsvariabele. Elkeen kan het hebben, van de postbode, tot de bakker, de koerier die langskomt met pakjes, je buurvrouw, een familielid dat terugkomt van vakantie, de kinderen die thuiskomen van school, een cliënt die bij je langskomt, een collega, …
Hoe kunnen zoveel mensen nog rustig leven met het idee dat ze continu in gevaar zijn, ze geen idee hebben wie er exact ziek is. Zieken hebben immers niet steeds symptomen. En dan is er nog de incubatietijd waarop men besmettelijk is, maar die asymptomatisch verloopt.
Niets dan een veelheid aan onzekerheden dus. Het is voor een mens onmogelijk om exact te weten wie ziek is en wie niet.
Deze onzekerheid is voor veel mensen psychologisch ondraaglijk. Mensen hebben nood aan opdeelbare categorieën: ja of neen, 1 of 0. Dimensioneel denken is aan velen van ons niet besteed en vergt dusdanig veel nuançering, dat het bovendien ook erg vermoeiend is. Een intelligent iemand, weet dat hij veel te weinig weet. Iemand wiens sterktes elders liggen, denkt alles te weten…
Onzekerheid brengt angst met zich mee. Die angst is niet houdbaar voor het mentaal systeem dat dreigt te klappen. Met het virus kan men aldus geen rekening houden. Dit is te complex en onduidelijk, dus wenst men het te negeren.
Wat echter als een paal boven water staat, en achteraf verifieerbaar is, is wie zich heeft gevaccineerd.
In 1 klap wordt de werkelijkheid overzichtelijk en makkelijk te vatten: niet het virus, maar het vaccin is de oorzaak van alle kwaad. De farma-industrie, waarmee zeer grote bedragen gemoeid gaan – met name omwille van de enorme personeelskost van de hooggeschoolde werknemers en de veiligheidsvoorwaarden waaraan er dient voldaan te worden bij de ontwikkeling van medische producten – is de boosdoener. Het vaccin maakt mensen ziek.
Het logisch daaruit volgende gedrag, is zich simpelweg niet laten vaccineren en het hele virus negeren.
Plots kan alles gecontroleerd worden: we dienen gewoon de oproepen tot vaccinatie naast ons neer te leggen, en ons overkomt geen onheil.
Het is even (on)zinnig als bidden tot een god om ellende te voorkomen. Doch dat is wel wat mensen de afgelopen duizenden jaren reeds deden.
Hoe makkelijk en zorgeloos kan het leven zijn: er is geen gevaarlijk en ongekend nieuw virus in omloop. Er is wel een spuit die stoffen toedient die gevaarlijk kunnen zijn en reeds tot veel morbiditeit en oversterfte hebben geleid.
Dit verklaart waarom dierbaren plots overleden. Deze, vaak kwetsbare mensen, lieten zich immers allen vaccineren. Als ik me niet laat vaccineren, kan ik niet ziek worden en blijf ik gezond. Zo simpel kan het leven voor een antivaxer zijn.
Deze simpele redenering, voorkomt heel wat psychisch onheil.
Het omgekeerde zou immers betekenen dat men geconfronteerd wordt met een existentiële angst: nl de doodsangst, en het besef dat ziekte, miserie en de dood overal om de hoek kunnen loeren. Ook waar men ze niet ziet, ook waar ze geheel oncontroleerbaar en onverifieerbaar zijn. Zoals bv door een zich via lucht verspreidend virus …
Het gevaar dreigt er echter in, dat deze redenering door haar simplisme enorm aanlokkelijk is.
Het voelt voor mensen beter en makkelijker dan een oncontroleerbaar virus. Tot nog toe kwam niemand van zij die heden leven in onze regionen, in contact met een dodelijk en niet controleerbaar virus dat zich via de lucht verspreidt, en dat bovendien in onze regionen blijft rondtrekken. In luchthavens, in scholen, in sportkantines, bij je partner of minnares, op je werk of op de trein, … overal kan het plots opduiken. Je kan er niet voor vluchten. Er is geen uitweg. Op vakantie, thuis, …
Je voelt al aan dat de redenering van antivaxers een stuk meer comfort biedt. Daaraan wijt ze meteen ook haar succes en zwelt deze mening elke minuut van de dag aan, met meer aanhangers. Het is bijna sektarisch.
Als je je vragen stelt over de veiligheid van het vaccin, is er zoals voor elk nieuw medicijn een prima oplossing voorhanden: neem een afwachtende houding aan, zolang de angst voor het virus niet groter is dan die voor de bijwerkingen van het vaccin. Niemand verplicht je immers om je te moeten vaccineren. Ook op reis gaan of de horeca bezoeken met een corona safety ticket, bleef je eigen keuze. Mensen die een gezond wantrouwen koesterden tov het vaccin, hebben gewoon gewacht en de tijd zijn werk laten doen. Zoals elk nieuw medisch middel dat op de markt gebracht wordt, is er ook voor het vaccin postmarketing onderzoek, en farmacovigilantie. Dat betekent dat er strenge controle is op mogelijke bijwerkingen die zijn opgetreden post-vaccinatie. Net voor het vaccin zou deze controle zeer strikt zijn – maar dat is ze altijd – omdat het omwille van de noodsituatie een sneller dan normaal traject heeft doorlopen.
Bepaalde landen zoals Iraël, hebben hun inwoners eerder gevaccineerd dan anderen. Israëllieten zijn geen domme bevolking, integendeel. Andere landen, waaronder Oostenrijk, verplichten vaccinatie voor iedereen. De zorg waren één van de groepen die het eerst aan de beurt kwamen. Zou er in geval van gerede twijfel, een reden zijn geweest om zorgmedewerkers voortijdig uit te schakelen? Zonder bekwaam en liefst ook ervaren zorgpersoneel, heeft niemand een kans…
Het zou dan toch wel heel dom zijn, om degenen die alles weten over hoe handelen bij ziekte, ongelukken of kwalen verzachten, als eerste uit te schakelen? Dit zeker gelet op het verplicht karakter, dat voor deze groep van toepassing was.
Wie niet in Oostenrijk woonde of in de zorg werkte, kon naar voorkeur maanden tot een jaar wachten met zich te laten vaccineren om te kijken wat en of er effecten zouden zijn bij de gevaccineerden die je keuze zouden kunnen beïnvloeden, voor of tegen het vaccin.
De consequenties zijn niet te overzien: een wereldwijd beleid met als doel het virus in de kiem te smoren, heeft gefaald. De lockdown werd door geen enkel land strikt nageleefd. Scholen sluiten durfde men niet meer en werd vanuit Europees niveau strikt afgeraden, omwille van vaststellingen dat vooral de zwaksten hier het sterkst onder leiden – een redenering die recent in Vlaanderen niet blijkt te zijn opgegaan, al liggen hier mogelijk andere factoren mee aan de basis (zie toekomstig artikel).
Men heeft het virus aldus laten doorwoeden.
Miljoenen mensen raken keer op keer besmet met covid19. Keer op keer lopen zij risico op absenteïsme op het werk, een tijdelijke lagere levenskwaliteit, morbiditeit en een verhoogde mortaliteit door de lange termijn gevolgen van de ziekte, die nu pas aan het licht komen. Laat staan de gevolgen van cumulatieve covid besmettingen.
Op dit moment weten we niet waarvan covid19 komt en met welke intenties het de wereld werd ingestuurd.
Er zijn aanwijzingen dat het virus door mensen gemaakt werd. Echter is dat zelfs geen noodzakelijke voorwaarde om het gevaar van een virus op korte – of lange termijn te voorspellen. Er zijn immers natuurlijk ontstane virussen met een veel hogere dodelijkheid bekend. Het mogelijk vrijkomen van een biowapen is natuurlijk niet geruststellend.
De antivaxers zijn bijzonder stil over de herkomst van dit virus. Met recht en reden.
Stel je dient te erkennen dat het vreemd is dat dit virus plots en onvoorzien op het wereldtoneel verschijnt. Dan zou je opnieuw geloven in het toevallige lot, wat niet iets is dat je psychisch kan tolereren. Dat kan men dus niet.
Is men kritisch, dan kan men zich de vraag stellen: hoe komt dit virus hier nu toevallig? Wat ging hieraan vooraf? Dat type onderzoek doen antivaxers niet.
Als je zou aannemen dat het virus mogelijk door mensen gemaakt en al dan niet met hulp uit een labo ontsnapt is, zou je erkennen dat het potentieel gevaarlijk kan zijn. Alleszins is het waarschijnlijker dat zulk een virus gevaarlijk is, dan dat het vaccin gevaarlijk is … Hoe kan je niet op je hoede zijn voor een mogelijk uit een lab ontsnapt virus, terwijl we niet weten met welke intenties het gemaakt werd of vrij kwam. Maar wel voor de geboden oplossing? Wie vertrouw je meer? Een mogelijke crimineel die een biowapen maakte en /of heeft verspreid, of wetenschappers die wereldwijd tegen de klok racen in de zoektocht naar een oplossing en daarvoor verderborduren op reeds bestaande en verworven kennis?
Het is een keuze die toch rap gemaakt zou moeten zijn. Iemand die een beetje kritisch is, kan toch niet zeggen ik heb meer vertrouwen in het proces dat leidde tot de vorming en verspreiding van dit virus, dan in de farmaceutische – en medische wetenschap?
Maar dit klopt natuurlijk niet met de these: dat men niet tegen de angst van het onvoorspelbare, het onbekende kan. Wat heeft een onbekende groep willen bereiken en waarom? versus wat heeft een bekend bedrijf willen bereiken? Of je een prik krijgt of niet, is niet onvoorspelbaar. Je dient daarvoor op een vastgelegde datum jezelf aan te bieden bij een vaccincentrum of bij je huisarts…
Hoe irrationeel het ook is dat deze huisarts mee betrokken zou zijn in een complot van de farma-industrie en een laborant(?) in Wuhan (tot dusver gekend waren hier de eerste meldingen over zieke personen) die morst met een dodelijk virus, dat is allerminst verdacht?
De antivaxers oftewel wappies hebben deze zoveelste cognitieve dissonantie opgelost: het virus bestaat andermaal niét. Het heeft ook nooit bestaan.
Dit was gewoon een griep. Hieraan overlijden jaarlijks mensen. Niet meer, niet minder. Maar ditmaal werd de griep aangegrepen om ons allen bang te maken en zodoende te dwingen tot het plaatsen van een dodelijk spuitje…
Opnieuw: het bestaan van het virus boezemt dusdanig veel angst in, dat het gewoon in het geheel wordt bekend. Het is als de psychoticus die de realiteit vertekent ziet en er een eigen draai aan geeft, met een geheel waansysteem incluis. Enkel de hallucinaties ontbreken nog.
Een tweede probleem van de premissen van deze antivax beweging is de polarisering waartoe het leidt in de samenleving. Volgens de antivaxers ben je dom, dit wil zeggen gevaccineerd, of intelligent, dit wil zeggen ongevaccineerd. Gezien de statistieken die beschikbaar zijn, is het aantal mensen dat géén enkel vaccin ontving tegen sarscovII zeer beperkt en vermoedelijk zijn de groepen die zich helemaal niet lieten vaccineren geen groepen die regulier toegang hebben tot hier gebruikt internet en sociale media.
Indien antivaxers een gewone groep mensen waren die zich niet lieten vaccineren maar als compensatie alle andere maatregelen namen om de virusverspreiding te voorkomen, was er geen enkel probleem.
Als het echter om een groep mensen gaat met een wankele psyche die kwetsbaar zijn, en niet om kunnen met de angst die de eindigheid en onvoorspelbaarheid van het leven met zich meebrengt, dan hebben we echter een probleem.
Dat het hier om een soort psychopathologie gaat, wordt duidelijk door het compleet irrationeel karakter van het handelen dat deze mensen stellen (nl. een vaccin wordt niet vervangen door een mondmasker, men ontkent maximaal gewoon het bestaan van het virus en minstens vermoedt men dat er in het vaccin schadelijke stoffen zitten. De angst die zij hebben, voor het virus, wordt vervolgens geprojecteerd op degenen die zich laten vaccineren. Degenen die zich laten vaccineren zijn in staat om te aanvaarden en erkennen dat er een virus de ronde gaat, dat moeilijk vermijdbaar is en dat schade kan aanrichten. Schade die zij hopen te voorkomen, door zich te vaccineren.
Dat zou niet erg zijn, ware het niet dat ze de samenleving in gevaar brengen.
De drukte en hetze die ze op sociale media veroorzaken, leidt er toe dat niet enkel individuele personen mogelijk overtuigt worden om zich evenmin te laten vaccineren.
Zij het door opgeroepen twijfel over de inhoud van het vaccin, zij het door twijfel over het bestaan van het virus, zij het door sociale druk van de antivaxers die iemand die zich laat vaccineren als dom en naïef kuddeschaap verslijten.
Bijkomend is het als doorsnee gezond persoon die niemand aan covid19 verloor in 2020, misschien makkelijk om te schreeuwen dat zij die zich laten vaccineren dom zijn en de mortaliteit van het virus te laag is om een vaccin te verantwoorden, wat voor hun specifiek geval ook bewaarheid mag zijn. Maar dit geldt niet voor een (chronisch) ziek en kwetsbaar iemand, die mogelijk door zijn ziekte reeds sociaal geïsoleerd is. Elke beslissing over het wel of niet vaccineren kan enkel verantwoord gebeuren op basis van weloverwogen objectieve elementen over iemands individueel risico op schade door het virus vs schade door het vaccin.
Zo is het inmiddels duidelijk dat gezonde jonge mannen (jonger dan 30) vaccineren met Moderna niet medisch verantwoord is.
Het derde nog niet genoemde probleem is dat deze antivaxers mogelijk maken dat het virus zijn weg verderzet doorheen de samenleving. Door het groeiend aantal antivaxers, maar ook om logistieke redenen, is een volledig gevaccineerde populatie een illusie. Het virus krijgt zo massaal de kans om zich aan te passen aan de menselijke gastheer en de best mogelijke manieren te zoeken om zichzelf te laten voorbestaan, ten koste van wat dan ook. Bij een gevaccineerde, of een niet-gevaccineerde. Er is voor elk virus wat wils. Dit leidt absoluut niet tot een situatie waarin het virus spoedig zal worden uitgedoofd.
Gezien de menselijke, psychische, economische, … tol die het virus geëist heeft, en blijft eisen, is dit een zeer spijtige zaak en niet hoopgevend.
Deze antivaxers stuwen het beleid ook in een bepaalde richting. Een politicus die voor maatregelen tegen virusverspreiding pleit, zal electoraal niet goed scoren, indien zijn bevolking niet eens gelooft in het bestaan van een (gevaarlijk) virus.
Dit betekent dat de drempel om maatregelen te nemen door beleidsmakers, tegen het virus – die vaak ook al niet verenigbaar zijn met economische doelstellingen en daarom inpopulair, nog zal verhogen.
Dit kan een probleem vormen voor een gemuteerde versie van dit virus, maar ook voor beschermen van de gezondheid tegen alle mogelijke nog opkomende virussen.
Leave a Reply